شبنم تنهایی من

تو

به من گفتی تا که دل دریا کن

بند گیسو وا کن

سایه­ها رویا با بوی گل­ها

که بوی گُل

ناله مرغ شب، تشنگی­ها بر لب

پنجه­ها در گیسو

عطر شب بو

بزن قلتی اطلسی­ها را

برگ افرا در

باغ رویاها

بلبلی می­خواند، سایه­ای می­ماند

مستُ تنها

نگاه تو

شکفه آه تو

حُرم دستان تو

گرمی جان تو

با نفس­هات

به من گفتی

تا که دل دریا کن

بند گیسو وا کن

ابر باران زا، شب، بوی دریا

به ساحل­ها

موج بی تابی را

در قدم­های پا، در وصال رویا

گردش ماهی­ها، بوسه ما

بوسه ما